सूत्रसंचालक: “रसिक श्रोते, आदरणीय गुरुजन आणि माझ्या जिगरबाज मित्र-मैत्रिणींनो, सर्वांना सप्रेम नमस्कार! आजचा दिवस थोडा खास आहे, थोडा उदास आहे… पण आठवणींनी मात्र नक्कीच झकास आहे.

आज आपण आपल्या शाळेच्या/कॉलेजच्या लाडक्या बॅचला निरोप देण्यासाठी जमलो आहोत. निरोप म्हणजे शेवट नाही, तर एका नव्या अध्यायाची सुरुवात आहे. आजचा हा सोहळा म्हणजे तुमच्या भविष्यातील यशासाठी आम्ही दिलेला एक छोटासा धक्का आणि खूप सारे प्रेम!

सूत्रसंचालक: आपल्या भारतीय संस्कृतीमध्ये, ज्ञानाचा प्रकाश पसरवण्यासाठी आपण दीप प्रज्वलन करतो. मी कार्यक्रमाचे अध्यक्ष, आपल्या शाळेचे आदरणीय मुख्याध्यापक ……. सर आणि प्रमुख पाहुण्यांना विनंती करतो की, त्यांनी सरस्वती मातेच्या प्रतिमेचे पूजन करावे आणि दीप प्रज्वलित करावा.

ही ज्ञानज्योत तुमच्या आयुष्यातील अंधकार दूर करो आणि तुम्हाला यशाच्या शिखरावर नेवो, हीच प्रार्थना.

सूत्रसंचालक: आता वेळ आहे, आपल्या पाहुण्यांचे स्वागत करण्याची.

मी विनंती करतो की, आपल्या विद्यालयाचे मुख्याध्यापक पाटील सर यांचे आणि उपस्थित सर्व गुरुजनांचे पुस्तक आणि गुलाबपुष्प देऊन स्वागत करावे. मित्रहो, आजच्या कार्यक्रमाची थीम आहे – ‘आठवणी आणि भरारी’. जुन्या आठवणी मनात ठेवून तुम्हाला भविष्याची भरारी घ्यायची आहे.

सूत्रसंचालक: आता वळूया मनोरंजनाकडे. आजचे वातावरण थोडे गंभीर होऊ नये म्हणून आपल्या ज्युनियर्सनी काही जबरदस्त परफॉर्मन्स तयार केले आहेत.

• डान्स परफॉर्मन्स (Dance Intro):
  “अभ्यासाचं टेन्शन विसरून, आज फक्त धमाल करूया.”
  “नृत्याच्या तालावर मन थिरकतं, गाण्याच्या सुरांनी मन भरतं, आज या सांस्कृतिक कार्यक्रमात, प्रत्येक क्षण खास असतं.”
  सादर होत आहे इयत्ता …..वी च्या विद्यार्थ्यांचा एक धमाकेदार डान्स!”
  (डान्स संपल्यावर): “वा! काय एनर्जी होती! टाळ्यांचा कडकडाट होऊ द्या.”
• विशेष सादरीकरण: कविता (Poetry Recitation):
  सूत्रसंचालक: “शाळा सुटताना मनात काय कालवाकालव होते, हे सांगणारी एक कविता ‘बालमित्र’ समूहाने खूप सुंदर मांडली आहे. ती सादर करण्यासाठी येत आहे [विद्यार्थ्याचे नाव]. कवितेचे नाव आहे – ‘मला पुन्हा एकदा शाळेत जायचंय’.”
  
  (विद्यार्थी कविता सादर करेल) “कितीही जड असू दे… जबाबदारीच्या ओझ्यापेक्षा दप्तराचं ओझ पाठीवर वागवायचंय… कितीही उकडत असू दे… वातानुकूलित ऑफिस पेक्षा पंखे नसलेल्या वर्गात खिडक्या उघडून बसायचंय… मला पुन्हा एकदा तरी शाळेत जायचंय…”
  
  सूत्रसंचालक: “खरंच, हे शब्द काळजाला भिडले. बालपण देगा देवा… हेच खरं!”

सूत्रसंचालक (विद्यार्थी मनोगत): आता या शाळेचा/कॉलेजचा निरोप घेणाऱ्या बॅचच्या मनात काय चाललंय, हे ऐकण्याची वेळ आली आहे. आपल्या भावना व्यक्त करण्यासाठी मी आमंत्रित करतो विद्यार्थी प्रतिनिधी ……… याला.

(भाषणानंतर): “नितीन, तुझ्या भाषणाने जुन्या दिवसांची आठवण करून दिली. “सहवास सुटला म्हणून सोबत सुटत नाही, आणि नुसता निरोप दिल्याने नाते तुटत नाही.”

सूत्रसंचालक (शिक्षक मनोगत): ज्यांनी आपल्याला घडवलं, त्या गुरुजनांचे विचार ऐकल्याशिवाय हा कार्यक्रम पूर्ण होऊ शकत नाही.

मी विनंती करतो [शिक्षकाचे नाव] सरांना/मॅडमला की त्यांनी विद्यार्थ्यांना मार्गदर्शन करावे.

सूत्रसंचालक: कार्यक्रमाच्या या महत्त्वाच्या टप्प्यावर, ज्यांचे अनमोल मार्गदर्शन आणि शिस्त आपल्याला नेहमीच प्रेरणा देते, त्या आपल्या विद्यालयाचे मुख्याध्यापक पाटील सर यांना मी विनंती करतो की त्यांनी अध्यक्षीय भाषण करावे.

सूत्रसंचालक: “धन्यवाद ……… सर! तुमचे शब्द म्हणजे आमच्यासाठी शिदोरी आहेत.

हे आम्ही कधीच विसरणार नाही.”

सूत्रसंचालक: कोणताही कार्यक्रम यशस्वी होण्यामागे अनेकांचे हात असतात. आभार मानण्यासाठी मी [विद्यार्थ्याचे नाव] याला आमंत्रित करतो.

• आम्ही आभारी आहोत अध्यक्ष व गुरुजनांचे.
• हा कार्यक्रम घडवून आणणाऱ्या आयोजकांचे आणि सजावट टीमचे.
• आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे तुम्ही सर्व विद्यार्थी मित्रांचे!

सूत्रसंचालक: जाता जाता, भविष्यासाठी तुम्हाला खूप खूप शुभेच्छा!

सर्वांनी राष्ट्रगीतानंतर अल्पोपहाराचा आनंद घ्यावा. शुभ दिवस! जय हिंद!