प्रजासत्ताक दिन भाषण
आदरणीय व्यासपीठ, वंदनीय गुरुजनवर्ग आणि माझ्या देशप्रेमी बांधवांनो,
सर्वात आधी तुम्हा सर्वांना प्रजासत्ताक दिनाच्या खूप खूप शुभेच्छा!
हा तिरंगा नेहमी उंच राहू दे, जोपर्यंत तुझा जीव आहे!”
आज आपण भारताचा 77 वा प्रजासत्ताक दिन साजरा करत आहोत. हा दिवस आपल्या लोकशाहीचा उत्सव आहे. मित्रांनो, स्वातंत्र्य मिळवणे ही एक गोष्ट होती, पण एवढ्या मोठ्या देशाला एका सूत्रात बांधण्यासाठी नियमावलीची गरज होती. ही गरज आपल्या संविधानाने पूर्ण केली.
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या अहोरात्र कष्टातून साकारलेले हे संविधान जगातील सर्वात मोठे आणि आदर्श संविधान आहे. आज तिरंगा फडकताना पाहून मनात विचार येतो की, हा स्वातंत्र्यरुपी सूर्य पाहण्यासाठी आपल्या अनेक क्रांतिकारकांनी स्वतःच्या रक्ताचे सिंचन केले आहे.
वतन पर मरने वालों का यही बाकी निशां होगा।”
भगतसिंग, राजगुरू, सुखदेव यांनी हसत हसत फासावर चढून आपल्याला हे स्वातंत्र्य दिले. महात्मा गांधी, नेताजी सुभाषचंद्र बोस आणि सरदार वल्लभभाई पटेल यांच्या संघर्षातून आज आपण एका स्वतंत्र आणि सार्वभौम देशाचे नागरिक आहोत.
आजचा भारत हा तरुणांचा भारत आहे. संविधानाने आपल्याला ‘हक्क’ दिले आहेत, पण त्यासोबतच काही ‘कर्तव्ये’ही सोपवली आहेत. देशाचा विकास म्हणजे केवळ रस्ते किंवा इमारती बांधणे नव्हे, तर आपण एक सुजाण नागरिक बनणे होय. आपण आपल्या परिसराची स्वच्छता ठेवणे, कायद्याचे पालन करणे आणि ‘देश प्रथम’ या भावनेने वागणे हीच खरी देशसेवा आहे.
“सरफरोशी की तमन्ना अब हमारे दिल में है,
देखना है जोर कितना बाजु-ए-कातिल में है!”
चला, आपण सर्वांनी मिळून प्रतिज्ञा करूया की, आपल्या संविधानाचा सन्मान राखू आणि भारताला प्रगतीच्या शिखरावर नेण्यासाठी सदैव प्रयत्नशील राहू.
‘वंदे मातरम!’




