प्रजासत्ताक दिन: भाषण
आदरणीय व्यासपीठ, वंदनीय गुरुजनवर्ग आणि माझ्या लाडक्या देशप्रेमी मित्र-मैत्रिणींनो,सर्वात आधी तुम्हा सर्वांना ‘प्रजासत्ताक दिनाच्या’ खूप खूप शुभेच्छा!
आज आपला देश 77 वा प्रजासत्ताक दिन साजरा करत आहे. आजच्या दिवशी आपल्या तिरंग्याकडे पाहिले की ऊर अभिमानाने भरून येतो. पण मित्रांनो, हा डोलणारा तिरंगा आपल्याला एक मोठी गोष्ट सांगत असतो. तो सांगतोय त्या बलिदानाबद्दल, जे आपल्या पूर्वजांनी दिले.
15 ऑगस्ट 1947 ला आपला देश स्वतंत्र झाला, पण आपल्या स्वतंत्र विचारांना आणि जगण्याला कायद्याची चौकट दिली ती डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांनी लिहिलेल्या संविधानाने! 26 जानेवारी 1950 रोजी आपण या संविधानाचा स्वीकार केला.
विचार करा, जर भगतसिंग, सुखदेव, राजगुरू यांसारख्या तरुणांनी वयाच्या अवघ्या 23 व्या वर्षी हसत हसत फासावर जाण्याचे धाडस दाखवले नसते, तर आज आपण इथे मोकळ्या हवेत उभे राहू शकलो असतो का? नाही! आज आपण त्या सर्व ज्ञात-अज्ञात वीरांना आठवण्याचा आणि त्यांना कोटी कोटी प्रणाम करण्याचा दिवस आहे.
“उंच उंच फडकवूया अभिमानाने तिरंगा, मनात वाहू दे देशभक्तीची पावन गंगा…”
चला तर मग, आज या मंगल दिनी आपण प्रतिज्ञा करूया की, आपण संविधानाचा आदर करू, जाती-धर्माच्या पलीकडे जाऊन एकमेकांशी प्रेमाने वागू आणि आपल्या भारताला जगातील सर्वात महान राष्ट्र बनवू!
जाता जाता एवढेच म्हणेन…
“साने गुरुजींनी म्हटल्याप्रमाणे – खरा तो एकचि धर्म जगाला प्रेम अर्पावे, आणि याच प्रेमातून आपण आपला भारत देश उजळवून टाकावे!”
‘वंदे मातरम!’
